Παρασκευή και 13 ρε!

Οι φίλοι με ρωτάν γιατί δε γράφω. Άλλοτε παραπονιούνται πως (τους) γράφω...
Μα δεν ξέρουν πως μου τέλειωσαν οι λέξεις; Το ξέρουν...και με γράφουν.
Τώρα που οι λέξεις εγυρίσαν, καιρός είναι να τους γράψω!

(έλα να ακούω παλαμάκια για τη ρίμα (αλα weez)! έτσιιιι! )

Που λέτε παίδες το blog δεν είναι παρατημένο. Κάθε άλλο. Μόνο που οι ιδέες στέρεψαν. Οι εργασίες πλήθυναν και το γράψιμο μας άφησε για άλλες πολιτείες. Αλλα κι αυτά έχουν τον τελειωμό τους. So we are back! (εχεστήκατε; καλααααααά!)

Ήρθα να σας πώ τα νέα μου και να φύγω (αν έχεις αγρυπνίες διάβασε το απο κάτω...όφου απαιτήσεις!)

Θυμάστε ετούτο εδώ; Και βέβαια το θυμάστε! (λέμε τώρα)

Έχω λοιπόν να σας ανακοινώσω οτι σήμερα Παρασκευή και 13 η μέρα του γκαντέμη, εγώ η weez η (άλλοτε) γκαντέμισσα επληροφορήθη με χαρά οτι το όνειρο εκείνης της αναρτήσεως θα πραγματοποιηθεί ο-φέτος!

(και τώρα αρχίζουν τα αναφωνητά...)

HELL YAAAAAA!!!!!
NAI ΜΩΡΗ ΠΑΝΑΘΑ!!! (Άσχετο αλλα παντού κολλάει! )
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ! !
ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙΙΙΙΙ...ORANJE! ! !


PS. Παρακαλούνται οι μαυρόγατες να αποχωρήσουν απο το blog! Ευχαριστωωωωω!

PS.2. Προς πας κακεντρεχή (και μαυρόγατα) που είναι έτοιμος να με επανεφέρει στη χώρα που οι μάσκες έπεσαν(που λέει κι ο πιτσιρίκος) :

 “‎Whereof one cannot speak, thereof one must be silent.” -- Ludwig Wittgenstein

//weez

psycho...τι;

Προειδοποίηση: Το παρακάτω είναι παλιό! Ακολουθεί   "φρεσκαδούρα" !




Δεν άλλαξα , με ανακαλύπτω.
Ανακαλύπτω τον χαμένο μου εαυτό...
Δεν άλλαξα , απλά με βρίσκω.
Βρίσκω και πάλι εκείνη την πλευρά μου που τόσο καιρό έψαχνα...
Δεν άλλαξα , εσύ δεν με ήξερες.
Και τώρα συνηδητοποιώ πως... δεν μας ξέραμε.

Μιζέρια, μικροέπεια, εγωισμός, λάθος δρόμοι... Όλα ένα μπερδεμένο κουβάρι. Κι απ' την άλλη μερικές χαμένες ιδέες σε μια βυθισμένη Ατλαντίδα που παραμένει καλά κρυμμένη.

Το συναίσθημα του εξωγήινου...η διαφορετικότητα.
Υπάρχει πράγματι; Ή είναι μια φαντασίωση που καλύπτει την αδυναμία μας; Την αδυναμία να ζήσουμε; Ή μηπως την επικαλούμαστε γιατί νιώθουμε τόσο πια σπουδαίοι και γαμάτοι που δεν αφήνουμε χώρο για τους άλλους;  Γιατί πιστεύουμε οτι αξίζουμε πολλά αλλά δεν μπορούμε όμως να δούμε πέρα απο τη μύτη μας, γιατί φανταζόμαστε πως είμαστε υπέροχοι και δεν δεχόμαστε σε καμία περίπτωση να μείνει απραγματοποιήτη η επιθυμία μας.
Μιζέρια!

Κι απ' την άλλη όμως ...αυτογνωσία.
Αυτογνωσία που ενθαρρύνει μια φιλοσοφία αδιαφορίας και ελαφρότητας στο διαφορετικό. Μια συνεχής φάση "να ζήσω τη στιγμή". Γιατί μπορείς να σε γνωρίζεις, να νιώθεις μοναδικός, διαφορετικός και ξεχωριστός απο τον κόσμο έξω απο τα όρια σου, αλλα τί αυτό σημαίνει και οτι μπορείς να ζήσεις χωρίς τους άλλους;;

Εξαρτάται απο τι πιστέυεις εσύ πως πρέπει να ζεις σε κάθε στιγμή και απο το ποιοί είναι οι άλλοι, κάθε στιγμή;;;;

Ένα μπέρδεμα! Ένα μπέρδεμα που μπορούμε μόνο εμείς οι ίδιοι να λύσουμε. Περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας αναζητώντας κάποιον να μας λέει τι είναι καλό και τι κακό. Αναζητάμε άλλους να μας κοιτάξουν για να δούν τους εαυτούς μας. Τους δικούς μας εαυτούς! Ψάχνουμε έξω, αυτό που στην πραγματικότητα ήταν πάντα μέσα μας.

Κι όμως, λένε ,δεν χρειάζεται παρά ενα εργαλείο για να σκάψεις στο σωστό σημείο για να βρείς... το χαμένο θυσαυρό.
Μάταιο το να ψάχνεις έξω.
Ο θησαυρός είναι δικός μας για πάντα... μιας και είναι μέσα μας.

(Το κλειδί που είναι; ΟΕΟ;)


//weez

time goes by...

Καλή χρονιά είπαμε;

Καλή Χρονιά by Andriana Babali

Καλή χρονιά λοιπόν!

Για νέα μας θα περιμένετε λίιιγο ακόμα...εξεταστική ιζ κολινγκ ας... φακινγκ ας καλύτερα αλλά anyway.
Με δυο εργασίες να πρέπει να τελειώσουν σε λιγότερο απο 48ωρες νιώθω Παπαντρέας (ας μαι γκραντμάδερ σεζζζ) ...
Χρόνος υπάρχει! Χρόνος υπάρχει!
yeaaaa!





PS. πρόταση για εσάς που μπορείτε να αράξετε αυτό το σκ, δείτε: Apnoia film(2010)


//posted by τελειωμένη-κομμένη weezzzz :/

"Τώρα αυτό πως να στο πώ"..."Υes we do"! (vol.1)

"Δεν μου αρέσει να ζω σε μια Ελλάδα, όπως έχουμε διαβάσει κατά καιρούς, που είναι πρώτη σε πωλήσεις καγέν και από την άλλη κάποιος δεν έχει να πληρώσει το νοίκι του..."

"Μoney for Change,Change for free..."

Δυό διαφορετικές φράσεις, ίδιο τo νόημα.
Δυό διαφορετικοί καλλιτέχνες, ίδιας γενιάς.
Μόνικα Χριστοδούλου - Πάνος Μουζουράκης.

Ποιός θα μας το έλεγε οτι θα 'ρθουν και οι δυο στην πόλη μας και μάλιστα κολλητά-κολλητά!
Παρασκευή η Μόνικα, Σάββατο ο Μουζουράκης.

Το alterMode ήταν εκεί -φυσικάααα- και είναι έτοιμο να σας διηγηθεί αυτό το full-μουσικό διήμερο μας. Όσοι απο σας ήδη έχετε -πιθανώς- στραφομουτσουνιάσει... μπορείτε να σταματήσετε την ανάγνωση κάπου εδώ! Όσοι δε πιστεύετε στο ταλέντο της Μόνικας και του Πάνου, μάλλον αποχωρείτε τώρα! Κι σε όσους πάλι δεν αρέσουν τα τραγούδια τους και το στίλ τους, πιθανότατα δεν έχετε φτάσει καν μέχρι αυτές τις γραμμές...οπότε προχωράμε! Το post όπως έχετε καταλάβει αφορά όλους εμάς τους υπόλοιπους που γουστάρουμε τρελά Μουζουράκη και/ή Μόνικα (με όποια σειρά θέλετε!)

Δύο-Δύο...

Κλισέ, κλισέ , κλισέ...
Μου τη σπάτε ρε! Γιατί υπάρχετε;!
Κι ιδού η απορία μου...απο ποιούς δημιουργήστε και γιατί γαμώτι σας διαιωνίζεστε!
Και το χειρότερο;!
Ανακαλύπτω οτι υπάρχουν στιγμές που με επηρεάζετε!
Αλλα τότε είναι που πεισμώνω και θέλω να σας σβήσω! ποιος ξέρει μπορεί να νικήσουμε μια μέρα εμείς οι αντι-κλισέ!
Προς το παρών... θα σας ανακοινώσω τη σημερινή μου νίκη! Hell yeaaaaaa!!!
Mικρή,ασήμαντη για ενα ξανα-σβημένο κλισέ που όμως πληθαίνει τη λίστα. no?


Την επόμενη βδομάδα έχουμε τρεις σειρές ασκήσεων να παραδώσουμε. ΤΡΕΙΣ! Το φορτίο μεγάλο και οι μέρες λιγοστεύουν. Αλλα γαμώτο μου δε μπορώ να συγκεντρωθώ!
Εκεί πάνω δηλαδη που τα είχα καταφέρει...τσούπ εμφανίζεται και μου καταστρέφει όλα τα σχέδια-προγράμματα everythiiiiing!
Με κοιτάει και λιώνω με ένα του βλέμμα. Δε μπορώ να πάρω τα μάτια μου απο πάνω του.
Κοιμάται στο δωμάτιο μου. Είναι ένας και μοναδικός.
Και για να σας κάνω ζήλιες...δε πρόκειται να τσακωθουμε ποτέ!Μα ποτές! (Οκ ντάξει τώρα που το σκέφτομαι,μόνο αν δε του 'μαγειρέψω' γρήγορα θα έχουμε πρόβλημα...τότε ναι) Χα! Εμ τί! Τι πορτοκάλια,βερίκοκα, μανταρίνια μου λέτε! Τι προβλήματα συννενόησης-κατανόησης-επικοινωνίας! Τίιιιποτα απ'όλα αυτά!
Είναι το αντράκι μου μωρέ μωρέ! Γούτσου-Γούτσου είναι! Θεός!
Τσακίζει κόκκαλα μιλάμε!

Τα θεωρείς υπερβολές;;;;;;;;;;;

Νομίζεις;;;;;;;;;;;;;;
.......
..........
..............
...................
........................
................................

Εξεταστική και αποφάσεις...γίνεται;

Ντίαρ φόλοουερ, (ναι, βρε σε σένα απευθύνομαι, ένας απο τους 101 τρελούς φάααν των άλτερΜόντ δεν είσαι;)

υπάρχει πιο βαρετή περίοδος απο την εξεταστική;;; Νομίζω πως όχι. Μένει μονάχα να ανακηρυχθεί κι επισήμως. Ρώτα κι έναν απο τους 48 νέους περίφημους του ανασχηματισμού. Κι εκείνοι το ίδιο θα σου πουν. Όχι δε τα 'χω χάσει. Μα ούτε κι υπερβάλλω. Δες το πιο απλό:  εκείνοι παίζουν ελεύθερα (και) προ αμα λάχει! Ενώ εμείς τα καημένα έχουμε τύψεις ακόμα και να ποστάρουμε! Μη μου πείς τώρα ότι έχουν κι τύψεις για το οτιδήποτε γιατί μάλλον θα χρειαστώ...παράθυρο και δεν το χώ εύκαιρο (το πιάσατε το υπονοούμενο! ;)  χουμοράκι )

Οπότε μην περιμένετε ένα ακόμη απο τα φοβερά και τρομερά μου πόστ. Γεμάτο με αφηγηματική δυνότητα και ευστροφία. Θα μαι πιο βαρετή και απο δημόσιο υπάλληλο (που λεει και ένας φίλος) ή ακόμη και απο τον Τσάρτα (που λεει ο μπρο μου). Μάλλον,εντάξει δε θα μαι τόσοο βαρετή...θα μαι ίσως ακόομααα πιο πολύ! Για αυτό το νουυύ σου!!

Που λές,σήμερα πήρα μια μεγάλη απόφαση: Θα γραφτώ γυμναστήριο. Αμέ!  

Για "κάτι λαμόγια, αριστεροκουλτουριάρηδες, ψευτοεπαναστάτες"...

Ότι διαβάζω τον Στ.Θεοδωράκη έχω την αίσθηση ότι το έχω ξαναναφέρει. Μονάχα που σήμερα δεν αποτελεί απλή αφορμή για νεα μου ανάρτηση μιας και δεν έχω να περιγράψω τίποτε παραπάνω απο αυτά που γράφει στο κείμενο του στο protagon.gr. Σας το μεταφέρω αυτολεξεί.
Δεν έχω τί παραπάνω να πω... και δεν το θέλω κιόλας.
Πέφτω για ύπνο με την ελπίδα το πρωί που θα σηκωθώ να μην είναι αναρτημένο αυτό το κείμενο στο blog και να το είδα σ' όνειρο, ή μαλλον καλύτερα σ' εφιάλτη!



του Σταύρου Θεοδωράκη
Την περιπέτεια που ζουν οι τσιγγάνοι στην Γαλλία την γνωρίζετε. Ο Νικολά Σαρκοζί αποφάσισε να απελάσει με συνοπτικές διαδικασίες τους Ρομ που έχουν μπει στη χώρα του από την Ρουμανία και τη Βουλγαρία (Ρομ είναι η επίσημη Ευρωπαϊκή ονομασία των Τσιγγάνων και των γύφτων). Οι απελάσεις έχουν προκαλέσει μεγάλες αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της Γαλλίας. Τα περισσότερα κόμματα και οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων κατηγορούν τον Σαρκοζί ότι δείχνει υπέρμετρη σκληρότητα στην αντιμετώπιση των Ρομ. Παρακολουθώντας λοιπόν, την σχετική ειδησεογραφία, «έπεσα» πάνω σε ένα πολύ ενδιαφέρον κείμενο της εφημερίδας «Τα Νέα» . Η δημοσιογράφος Νατάσα Μπαστέα αναφέρεται στις προσπάθειες του Σαρκοζί να ανεβάσει τη δημοτικότητά του «διώκοντας» από την μία τους Ρομ» και στηρίζοντας ταυτόχρονα την παγκόσμια καμπάνια για την Ιρανή Σακινέχ που έχει καταδικασθεί σε θάνατο δια λιθοβολισμού.

Ούτε και εγώ δεν ξέρω πώς παρασύρθηκα και συνέχισα να διαβάζω τις απόψεις των χρηστών μετά το τέλος του κειμένου. Το πρώτο σχόλιο το διάβασα δυο φορές για να πεισθώ ότι όντως εκθείαζε τον Σαρκοζί. Το ίδιο και το δεύτερο. Τo ίδιο και το τρίτο. Τα υπόλοιπα τα διέτρεξα πιο γρήγορα. Και τελικά διάβασα δέκα σχόλια στη σειρά, που επαινούσαν τον Σαρκοζί (και έβριζαν τους Ρομ). Ναι! Δέκα σχόλια στη σειρά! Και που; Όχι στο σάιτ μιας περιθωριακής οργάνωσης. Αλλά στην ιστοσελίδα της μεγαλύτερης ελληνικής εφημερίδας. Δεν θέλω να πω τα ίδια και τα ίδια. Ότι η κρίση κάνει τους ανθρώπους να μην νοιάζονται για τα δικαιώματα των άλλων ανθρώπων. Ότι ο φόβος γεννάει ρατσισμό. Ότι στο Ίντερνετ οι άνθρωποι - με την βοήθεια της ανωνυμίας - βγάζουν τα ταπεινά τους ένστικτά. Ότι οι προκαταλήψεις στη χώρα μας νικούν συχνά τη λογική… Θέλω μόνο να διαβάσετε τα σχόλια – τα παραθέτω χωρίς καμία παρέμβαση στη συνέχεια – να τα διαβάσετε έστω και βιαστικά και μετά να οραματισθείτε το μέλλον μας.

Έχει Πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία...

 

Μα έχει πανσέληνο απόψε κι είναι ωραία...
Είναι αλλιώτικη η σιωπή χωρίς παρέα...
Δεν νιώθω θλίψη, μα μου έχει λείψει
το κοριτσάκι αυτό που αγάπησες τυχαία...
Δεν νιώθω θλίψη,μα μου έχει λείψει
το λάγνο ψέμα σου που τα έκανε όλα ωραία...

Πανσέληνος απόψε κι το ολόγιομο φεγγάρι θα γεμίσει τον ουρανό μας... 

Το απόλυτο ρομάντζο του καλοκαιριού, όπως συνηθίζουν να λένε, ζευγαράκια γεμίζουν τα παρκάκια, τις παραλίες, απόμερα μέρη απολαμβάνοντας το σεληνόφως.

Πανσέληνος λοιπόν κι είπα να εμφανιστώ κι εγώ σαν άλλος λυκάνθρωπος σήμερα, μιας και κατηγορούμαι συνεχώς για παραμέληση.
Τελικά η Ακρόπολη ανοίγει, πρωτευουσιανάκια βουυυύρ στον ιερό βράχο απόψε. Εμείς εδώ ελλείψει "ιερού βράχου" βολευόμαστε με το καστράκι μας.

Κούλες by night...
Μπορεί χθές να μήν είχε πανσέληνο...αλλά όπως πάντα ο Κούλες ήταν μαγικός.

η της περιόδου μπουρδολογία...

 Πρώτη μέρα περιόδου
 

Πές μου καλέ μου "Θεούλη" γιατί μας βασανίζεις έτσι ;!
Ξέρω, ξέρω:
"...Μην παραπονιέσαι: είναι το θαύμα που μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε ζωή. Και είναι αυτό που μας κάνει γυναίκες... Η περιόδος...."
 Αλλά άαααλλο τρόπο δεν είχες; Εσύ ο παντοδύναμος δεν είχες κανένα άλλο τρόπο που δε θα πονούσαμε και δε χαλούσε κι η ρημάδα η διάθεση μας;;;

Καλοκαιριάτικο και με 'χει πιασει πάλι η μανία της περιόδου. Να μη μπορώ να πάω θάλασσα... να κάθομαι μέσα μεσημεριάτικο, να μην έχω όρεξη για τίποτα, να μιζεριάζω κανονικότατα. Ακόμα και τηλεόραση είδα! Αμε!

Ξάπλωσα στον καναπέ και κοιτούσα την τηλεόραση λές και δεν την είχα προσέξει ξανά ποτέ μου! Μου φαινότανε, λέει , πιο μεγάλη, πιο ωραία...
εε ρε τι περνάω! Βέβαια ούτε που θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που έκατσα μπροστά στο μάυρο κουτί για ώρα. Και δε μου φτάνε αυτό αλλά είχε και στην Nετ το 'Μενουμε Ελλαδα' και καθόμουνα και έβλεπα τις παραλίες με το κόσμο γεμάτες και γω...απλά να γεμίζω τον καναπέ μου!

-->[Αα, και τώρα που το θυμήθηκα ρε Κατερίνα τι σκατά Κρητικές είμαστε; Tις ωραιότερες παραλίες δε ξέρουμε! Πφ ξενέρωσα όταν τα έβλεπα! Τι Μπάλος στα Χανιά, τι Πρέβελη στο Ρέθυμνο (καλά αυτήν την ήξερα...αλλά μέσα απο φωτό μονάχα!:p) άσε άσε μαγεία σε λέω! Kι εμείς να τη βγάζουμε συνέχεια στα ίδια και στα ίδια μέρη. Η μόνη λύση που βλέπω είναι να τα φτιάξουμε με κανένα ξεναγό μπας και ανακαλύψουμε νέα μέρη και ξεκουνήσουμε καθόλου. Να μας παίρνει να μας ξεναγεί σ άγνωστα μονοπάτια...! Άααντε ξεκίνα να βρείς κανένα! :P ]

Μιάς και είπα όμως για το Μένουμε Ελλάδα.
Πω και τι δε θα εδινα να είχα μια τέτοια δουλειά! ( Συν ένας λόγος που ξενέρωσα τη ζωη μου το μεσημέρι ) Να με πληρώνουνε να ταξιδεύω! Πωωωω! Να ταξιδεύω με μια κάμερα στο χέρι, να πηγαίνω σ' άγνωστους τόπους οπουδήποτε στον κόσμο, να γνωρίζω ξένους ανθρώπους, να μαθαίνω πώς ζούνε, να τους ζηλεύω, να 'χω να λέω γι' αυτούς και στα εγγόνια μου (που λέμε), να τους θυμάμαι μια ζωή...
Πραγματικά είναι ότι ονειρεύομαι. Αχ αχ αχ!
Αλλα αστ' αφήσω αυτα!

This Aint The Same Town

Τι σόι μαζοχισμός είναι αυτό που περνάω; Πάλι ξημερώματα και τώρα μου 'ρθε η όρεξη για γράψιμο. Μέρες τώρα έχω κάνει τη νύχτα μέρα και το αντίστροφο. Κοιμάμαι 5-6 το πρωι και ξυπνάω... για μεσημεριανό. Οk κι άλλα καλοκαίρια κοιμόμουνα πολύ αλλά φέτος έχει παραγίνει μου φαίνεται. Το φοιτητηλίκι φταίει;;; Δεν ξέρω... Δεν το ελέγχω όμως πλέον  κι αγριεύομαι...

Μετράω την ώρα ανάλογα με πόσοι είναι συνεδεμένοι στο μσν. Κι όταν πια δε μείνει κανείς ονλαιν, τότε το παίρνω απόφαση για τη μεγάλη βουτιά στο κρεβατάκι μου.
Σκεφτόμουνα σήμερα πώς αλλάζει στα μάτιά σου η πόλη σου ανάλογα με το ποιούς είσαι παρέα. Είναι μαγικό αλλά και παράξενο. Δεν είναι οτι περνάω καλυτερα με τους μεν ή τους δε. Άλλωστε δε συγκρίνω καν... Άλλο με τα παιδιά απ' τη σχολή που γνωριζόμαστε κάτι μήνες μονάχα -παρ' όλα αυτά περνάμε τέλεια- κι άλλο με τους φίλους μου απ' το σχολείο -που γνωριζόμαστε τόσα χρόνια οι περισσότεροι. Δε βάζω στη ζυγαριά τις δυο παρέες. Είναι διαφορετικές. Λίγα κοινά πράγματα κάνω και με τις δυο παρέες.
Κι όμως σήμερα αντιλήφθηκα ότι στην ίδια πόλη που μεγάλωσα και ζούσα τόσα χρόνια...ζούσα και τους τελεύταιους 10 μήνες. Φαινόταν τόσο αλλοιώτικη όλο αυτόν τον καιρό... Ένιωθα να μην με πειράζει και τόσο που δεν έφυγα απ' την πόλη για να ζήσω την 'ονειρεμένη' για πολλούς φοιτητική ζωη χωρίς γονείς και δεσμεύσεις. Εδώ που τα λέμε όμως, πέρα απ' τη γκρίνια που τους βγάζω πολλές φορές, οι γονείς μου ποτέ δεν ήταν καταπιεστικοί. Ούτε γκρίνιες για τί ώρες γυρνάω κτλ ούτε τίποτα... Τα κλασσικά μόνο των γονιών του στίλ να ξέρουμε με ποιούς κάνεις παρέα πάνω-κάτω, να τρώς (εε ρε κόλλημα που έχει φάει η μάνα μου τελευταία... λες και είμαι κάνα ανορεξικό ας πούμε!), να ντύνεσαι (!!!), και να προσέχεις (ωω ναι! αυτό δεν το γλυτώνω ποτέ!). Τίποτα τρέλο όμως, κι γι' αυτό νιώθω ελεύθερη!
Πολλοί λένε πως φοιτητική ζωή δέ ζείς αν μείνεις στην πόλη σου. Μιλάνε για τις καταπιέσεις που δέχεσαι απο γονείς κτλ κτλ. Μόνο που εγώ δεν ένιωθα ποτέ καταπίεση απ' τους γονείς μου. Απ' τον ίδιο μου τον εαυτό ναί... απ΄τους γονείς μου ποτέ ή τουλάχιστον σπάνια. Μόνη μου καταπίεζα -και καταπιέζω ακόμα εδώ που τα λέμε- τον εαυτό μου, δε χρειάζομαι, λοιπόν, άλλον γι' αυτόν τον ρόλο. Προσπαθώ να ΜΕ αλλάξω, αλλά ακόμη αδυνατώ...
Να αλλάξω τις περιόδους αυτές που με πιάνει δηλαδή, γιατί πάλι καλά δεν είναι μόνιμο φαινόμενο. Όμως ακόμη κι έτσι... επιδέχεται αλλαγής και μάλιστα άμεσης και δραστικής!
γιατί... με έχω βρεί και με χάνω!



Και το τραγούδι του τίτλου...



//posted by Irini  (ξημέρωσε :/)

Wtf!

Έχει πάει 5.30 και είμαστε ακόμη σπίτι σου...
Ο στόχος? 7.30 !
Δύο ώρες μόνοοοοοο...
Ακόμη δε μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να πάρουμε το πρώτο λεωφορείο... :/
Αλλα δε νομίζω να έχει καμία σημασία πια. Για ένα περίεργο λόγο...ακόμα να νυστάξω! Έχετε ξαπλώσει μέσα... κι εγώ εδώ έχω κολλήσει ακόμα στο λαπτοπ. Διαβάζω διάφορα blog απλα για να κάνω κάτι και να περάσει η ωρά. Γαμώτο όσο πάει, περνάει ολοένα πιο αργά.
Ξαφνικά ησυχία...
Ακούγεται μονάχα η μουσική που παίζει σιγανά...
Πόση ώρα κάθομαι έτσι... μπα δεν είναι πολύ, κι όμως νιώθω οτι εχουνε περασει ώρες. Ίσως επειδή έχω πνιγεί στις σκέψεις μου.
Ο άλλος πετάγεται σα τη πορδη απ το παράθυρο και ρωτά τi ώρα έχει παει.... Τρωω τα ποπ κόρν του που εχουν απομείνει...τι να πεις!
Μαλακα σου χω πει, ποσο γουστάρω αυτο το παράθυρο?! Τα σπάει!Μάλλον καλύτερα ta cpaei riiiiiii! Ετσι για να μαστε και στο πνευμα της εποχής.( :(((((  )
Ξαφνικα σου ρχεται και σενα η ιδεα για το Ρεθ... εε ξέρεις αδυνατώ να αποφασίσω αν έρθω στις 6 παρά(πλεον) τα ξημερωματα. Κι αυριο μέρα είναι. Ξαναπέφτεις...
Το βλέπω να ρχεται και φέτος το μαρτύριο. Καλοκαίρι δίχως διακοπές! Ντάξει δε λέω μια χαρα περνάμε κι εδω, αλλα οπως και να το κάνεις...μια βδομαδούλα σ' αλλα μέρη είναι οτι πρέπει. No money no travelling.  Και καλοκαίρι χωρίς ταξιδάκια... δεν μετραει για καλοκαίρι. Ίσως βολευτούμε για εδω κοντά. Κατι είναι κι αυτο.
Πήγε έξι.
Ξέρεις κατι?
Βαρέθηκα.
Πέφτω για ύπνο.
Τι στο καλο, παλι τις μαλακιες που λεει ο Μ θα κανουμε?Ε ποτε!
Η ουσια του πόστ...μηδενική. Ίσως το κάνω ενοχικά...Σαν πολύ δε το αμελήσαμε?
Καλημέρα...
τα λέμε αυριο (το απογευμα ;)  )
xxx

//posted by sleepy Irini

Εξεταστική Ιουνίου και τα... μυαλά στα κάγκελα!

 Όχι δεν έχω σκοπό να αναλύσω πόσο τέεελεια περνάμε στην Εξεταστική μας...
'Αλλωστε αυτό είναι γνωστό....! :pp
Μιας και τελειώνουμε όπου να' ναι (ακόομα δεν αρχίσαμε!) πάρτε μια γεύση τί εστί εξεταστική στο Ελλάντα!
Αντε και καλό Σεπτέμβρη να 'χουμε!
Γιατί εμείς....αγαπάμε Σεπτέμβρη! Και τον θέλουμε κοντά μας! ;)))





Kαι ένα... για τους ομοιοπαθείς κομμένους-καμμένους! !

"Gold in Peace, Iron in War"

Μιάς και πήρα φόρα στις ταξιδιωτικές περιγραφές (ας είναι καλά το Google Map που μας ταξιδεύει τζαμπέ), θα συνεχίσω μ' αυτές (και ΝΑΙ θα αντισταθώ και δεν θ'απαντήσω στο post της Κατερίνας! Απο Σεπτέμβρη τα λέμε πάλι...για απολογισμό! Κι εύχομαι...τα μισά! ;) ).

Δεν μπορώ παρά να κάνω κι ενα μικρό αφιέρωμα στον αγαπημένο μου προορισμό στις ΗΠΑ. Ποτέ δεν είχα σκεφτεί την ιδέα καν να ζήσω σ' αυτή την χώρα. Στο άκουσμα του ονόματος , και μόνο, των ΗΠΑ δυσανασχετούσα (έβγαζα ...φλούμπες ας το πούμε). Το κράτος που έχει κυριεύσει και κυριαρχήσει με κάθε μέσο και τρόπο σ' ολον την υμφήλιο... ΗΠΑ == σύστημα. 

Tο σύστημα το οποίο προωθεί την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ υπο τον μανδύα της παγκοσμιοποίησης, καταδικάζοντας εκατομμύρια κατοίκους του πλανήτη στην ανέχεια, υπομονεύοντας το πεπρωμένο υπανάπτυκτων κρατών καθιστώντας ολόκληρες χώρες ομήρους του συστήματος της εταιρειοκρατίας.
Φυσικά -και- η γνώμη μου δεν έχει αλλάξει, ίσα-ίσα που ισχυροποιήθηκε... καταστάλλαξε.

[ Ίσως ενας λόγος είναι και το αποκαλυπτικό βιβλίο του John Perkins  "Εξομολόγηση ενος οικονομικού δολοφόνου"που απαντά άριστα στο ερώτημα "Μα γιατι μισούν όλοι την Αμερική;" (διαβάστε επίσης εδώ πως και η Ελλάδα υποτελεί υπο ομηρία.) ]

Rise Today

Μιας και εχω κολλήσει τελευταία μ'αυτό το τραγούδι,κι ιδιαίτερα με τους στίχους του...
Ας κολλήσετε και 'σεις! ! ! :ppp



Rise Today
Artist(Band):Alter Bridge

The wind is blowing cold

Have we lost our way tonight?

Have we lost our hope to sorrow?

Feels like we're all alone

Running further from what's right

And there are no more heroes to follow

So what are we becoming?

Where did we go wrong?

[Chorus:]

Yeah, oh yeah

I want to rise today
And change this world

Yeah, oh yeah
Oh, won't you rise today
And change this world?

The sun is beating down
Are we ever gonna change
Can we stop the blood from running?

Our time is running out
Hope we find a better way
Before we find we're left with nothing

For every life that's taken
So much love is wasted

[Chorus:]

Yeah, oh yeah

I want to rise today

And change this world

Yeah, oh yeah

So won't you rise today

And change

This world

Only love can set it right

This world

If only peace would never die

It seems to me that we've got each other wrong

Was the enemy just your brother all along?

[Chorus:]

Yeah, oh yeah

I want to rise today

And change this world

Yeah, oh yeah

Oh won't you rise today

And change this world?

Yeah, oh yeah

I want to rise today

And change this world

Yeah, oh yeah

I want to rise today

And change this world

//posted by irini 

"Το χορτάρι φαίνεται πάντα πιο πράσινο στην άλλη άκρη του φράχτη..."

Όλοι έχουμε "κολλήματα" μεγάλα, μικρά, σοβαρά ή γελοία. . .

Ένα τέτοιο δικό μου κόλλημα είναι να βρεθώ και να ζήσω στην "αγαπημένη" μου χώρα στην Ευρώπη, την μικρή Ολλανδία. Το "αγαπημένη" είναι όχι λόγω διαβίωσης ή αναμνήσεων απ' αυτήν, αλλά λόγω εικόνων, αισθήσεων, περιγραφών από διαβάσματα για τη χώρα της τουλίπας. Θα συγκεντρώσω λοιπόν οτιδήποτε ενδιαφέρον έχω βρει γι' αυτήν ,αν δεν τα ξέρετε ήδη! ;) (Κατερίνα, τώρα ίσως καταλάβεις το κόλλημα μου ;) )
Πριν ξεκινήσω πρέπει να πω ότι αφορμή για το post στάθηκε το όμορφο -και πάλι- άρθρο του Στ.Θεοδωράκη στο protagon.gr Ας γίνουμε επαρχία (της Ολλανδίας)!  Κι όσο κι αν δαγκωνόμουν να μην αποκαλύψω την καψούρα μου για την Ολλανδία και να μπω σε συγκρίσεις με τον Θεοδωράκη... δεν κρατήθηκα! Let's begin!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ενάντια στην οξεία βαρεμάρα!

Το λεπόν (δικιά μου δημιουργία,comes from "loipon" which sounds like "lemon"..so its "to lepon") η Κατερινα όπως διαβασατε(λεέμε τώρα) έχει σοβαρό πρόβλημα οξείας βαρεμάρας. Φήμες λένε ότι βαριέται ανα 3 ώρες ίσως και λιγότερο,κι άμεση απαίτησης της κάθε φορά είναι να πάει απο εκει που 'ρθε(she knows! :p Nα τα ακούνε αυτα οι sisters! :ppp)...έλα μου όμως που δεν έχει πάει καμια φορά απο το τότε που το έχει πεί! Ha! (Κι όχι τπτ άλλο...αλλά αυτό το ρημάδι το κέικ ακόμα να το δοκιμάσουμε κι εμείς!:D). Γι αυτό και γω έκανα μια λίστα με τι μπορεί να κανει κάθε βαρεμάρας άνθρωπος εκτός απο ταινίες,διάβασμα, spamming κτλ κτλ. Ελπίζω τουλάχιστον έτσι η εβδομάδα της ΄κρίσης' να περάσει! Ευελπιστώστας βέβαια να είναι όντως...μια βδομάδα,γιατί τα δραστικά αυτά μέτρα δεν αρκούν για παραπάνω! (Ναι είναι όπως της κυβέρνησης,σε δόσεις! :p)

Let's start ! ! ! !

No 2. whoami

Hey! ! !
Να 'μαι κι εγώ!Καιρός μου δεν ήταν;
Όχιι;;;;Ποιός το 'πε αυτό να τον κάνω ban μια και καλή;;(εε Κατερίναα;;;;)
Όπως σας τα 'πε η Κατερίνα είναι...ναι καλέ μπορείτε να την εμπιστεύεστε!
Είμαστε 2 και μοναδικές! Τώρα βέβαια δεν είναι ανάγκη να τα πιστεύετε και όλα. Σε τι κόσμο ζούμε άλλωστε. Αν πήρε το αυτί σας τίποτα για άτομα που "χέζονται" μην ακούτε...απλές φήμες!
Η αλήθεια άλλη είναι.Να, η Κατερίνα μωρέ δεν μπορεί να κάνει τίποτα μόνη της και θέλει βοήθεια.
Εε και γώ σα καλός σαμαρείτης είπα να βοηθήσω την κατάσταση λιγάκι γιατί δε πήγαινε άλλο... Δράμα ΣΕ λέω η κατάστασηηη!!!
@Κατερίνα: Ρε τα σπάμε!!!! Τι πρωτοτυπία,τι καλλιτεχνικό στήσιμο,τι φοβερές ιδέες!!
Λοιπόν, καλέ μου αναγνωστη(!)  εδώ σε αφήνω (σε καλά χέρια u know)....
See ya!!

//posted by Irini (για να μη λένε κάποιες!! :DDD)