Σάλια, μπούρδες και ένα δώρο.

Γειάαααα σας αγαπητοί 1001 αναγνώστες του καταπληκτικού blog alterMode.

Το έχουμε παρατήσει λιγάκι η αλήθεια είναι! Αλλά που να βρούμε χρόνο με όλα αυτά τα project που μας έχουν βάλει;
Η τίμια weez (as you see Zeta is speaking) κάθεται τώρα και γράφει την αναφορά του project που έχουμε πάρει μαζί και εγώ εδώ ξύνομαι! (Ελπίζω να μην έκανε και πάλι διακοπή ρε weez.)
Ε είπα λοιπόν μιας και σκοτώνω το χρόνο μου να μην κάνω τίποτα ας γράψω και ένα μικρό ποστάκι.

Η αλήθεια έιναι ότι τις τελευταίες μέρες νιώθω παράξενα.
Δε θέλω να βάλω tag "γκόμενοι" σ' αυτό το ποστ, αλλά κάτι μου λέει πως μέχρι να τελειώσω θα έχει μπει και θα φαίνεται και από χιλιόμετρα! Ίσως γιατί τα γκομενικά φταίνε που έχω καιρό να συγκεντρωθώ σε κάτι συγκεκριμένο! Το μυαλό μου τρέχει εδώ κι εκεί, δε βρίσκω χρόνο να κάνω πράγματα που θέλω εξαιτίας της σχολής και του άγχους που με πιάνει ότι αν βγω πάλι θα τα γ**σω όλα και δε θα κάνω τίποτα!

Δεν είναι ότι δεν περνάω καλά με το μανταρίνι (συνθηματικό έιναι είπαμε), καμία σχέση! Ίσα ίσα το αντίθετο! Αλλά αυτοί οι επικοί καυγάδες που ρίχνουμε ώρες ώρες με αποτελειώνουν. Απορώ αν πρέπει να γίνεται αυτό, αν είναι μέρος μιας σχέσης. Βασικά τι επικοί καυγάδες, μαλακία είπα! Τρωγόμαστε δεν τσακωνόμαστε! Πετάω μια μαλακία που δεν την σκέφτομαι, το μανταρίνι έχει την τάση να τα υπεραναλύει όλα και βγάζει συμπεράσματα από τις μαλακίες που λέω! Που να σκεφτώ εγώ ότι θα τον πειράξει ή θα τον στεναχωρήσει το καθετι που θα πω; Το ρίχνει και αυτός στην ειρωνία μετα και στανιάρουμε και οι 2 μαζί!


"Είπες αυτό για τον τάδε λόγο και εγώ παιδευόμουνα να καταλάβω γιατί" και ένα σωρό τέτοιες φράσεις τις ακούω καθημερινά τον τελευταίο καιρό!
Ή αλήθεια είναι πως δεν έχει και τόσο άδικο. Καταλαβαίνει όταν κάτι δεν πάει καλά και όταν εγώ προσπαθώ να το καλύψω επειδή δε θέλω να το συζητήσω! Καταλαβαίνει τα πάντα!
Δεν ξέρω πείτε μου κι εσείς δηλαδή, είναι φυσιολογικά τέτοι πράγματα να γίνονται; Δε λέω μια στο τόσο, αλλα συχνά! Εμένα δε μου φαίνεται και τόσο πάντως!

Τέλοσπάντων ας μην κλαίγομαι άλλο και ας ζητήσω και λίγη βοήθεια τώρα!
Θέλω να του πάρω δώρο! Γενεθλίων! Αλλά δεν ξέρω τι, επειδή αυτός δε δίνει βάση στα δώρα! Και τίποτα να μην του πάρω δηλαδή το προτιμά, αλλά εγώ θέλω να πάρω κάτι. Όχι μπλούζα ή τίποτα παρόμοιο, αλλά κάτι μικρό και όμορφο που θα του αρέσει και θα τον κάνει χαρούμενο.
Γι αυτό διοργανώνω ένα μικρό και όμορφο γκάλοπ στα comments που θα μου προτείνετε και εσείς ένα (πρωτότυπο) δώρο που πιστεύετε ότι θα κάνει! (Θα πήξουμε στα comments πάλι έιμαι σίγουρη, όπως γίνεται και κάθε φορά άλλωστε!)

Αυτά από μένα! Μη σας ζαλίσω παραπάνω...
Φιλιά από τη χιονισμένη Κρήτη! Παράξενο αλλά αυτή είναι η αλήθεια...

ΥΓ.1 : Το alterMode έχει και twitter! Είπαμε να το διαδώσουμε λίγο γιατί έχει βγάλει αράχνες. Feel free to follow us here.

ΥΓ.2 : Αποφάσισα (σε σένα το λέω weez) να τελειώνουμε κάθε ποστ μας με ένα τραγούδι, όποιο μας εκφράζει την ώρα που γράφουμε.
Γι αυτό και εγώ τελειώνω αυτό το μπακαλοποστ με το τραγούδι που άκουσα χθες στο σπίτι της weez, ένα cover σε πιάνο του Where is my mind των Pixies, γιατί εκφράζει τέλεια τη μελαγχολία που νιώθω αυτή τη στιγμή.

//posted by Zeta