Μα δεν ξέρουν πως μου τέλειωσαν οι λέξεις; Το ξέρουν...και με γράφουν.
Τώρα που οι λέξεις εγυρίσαν, καιρός είναι να τους γράψω!
(έλα να ακούω παλαμάκια για τη ρίμα (αλα weez)! έτσιιιι! )
Που λέτε παίδες το blog δεν είναι παρατημένο. Κάθε άλλο. Μόνο που οι ιδέες στέρεψαν. Οι εργασίες πλήθυναν και το γράψιμο μας άφησε για άλλες πολιτείες. Αλλα κι αυτά έχουν τον τελειωμό τους. So we are back! (εχεστήκατε; καλααααααά!)
Ήρθα να σας πώ τα νέα μου και να φύγω (αν έχεις αγρυπνίες διάβασε το απο κάτω...όφου απαιτήσεις!)
Θυμάστε ετούτο εδώ; Και βέβαια το θυμάστε! (λέμε τώρα)
Έχω λοιπόν να σας ανακοινώσω οτι σήμερα Παρασκευή και 13 η μέρα του γκαντέμη, εγώ η weez η (άλλοτε) γκαντέμισσα επληροφορήθη με χαρά οτι το όνειρο εκείνης της αναρτήσεως θα πραγματοποιηθεί ο-φέτος!
(και τώρα αρχίζουν τα αναφωνητά...)
HELL YAAAAAA!!!!!
NAI ΜΩΡΗ ΠΑΝΑΘΑ!!! (Άσχετο αλλα παντού κολλάει! )
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ! !
ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙΙΙΙΙ...ORANJE! ! !
PS. Παρακαλούνται οι μαυρόγατες να αποχωρήσουν απο το blog! Ευχαριστωωωωω!
PS.2. Προς πας κακεντρεχή (και μαυρόγατα) που είναι έτοιμος να με επανεφέρει στη χώρα που οι μάσκες έπεσαν(που λέει κι ο πιτσιρίκος) :
“Whereof one cannot speak, thereof one must be silent.” -- Ludwig Wittgenstein
//weez
