Νομίζω κάνει πείνα!

 Πώς λέμε "κάνει ζέστη"?
Έτσι κάνει ΚΑΙ πείνα εδώ!
Κανονικά έπρεπε να ακούγεται περίεργο που είμαι στη hometown μου και δεν τρώω σπιτικό φαγητό αυτή τη στιγμή αλλά εμένα δε μου φαίνεται καθόλου. Πάντα έτσι γίνεται, αλλά να όμως που έχω και μια περίεργη φοβία σχετικά με το junk και δε μπορώ να το εμφανίσω μέσα στο σπίτι απροειδοποίητα (μεγάλη ιστορία, θα το αναλύσω άλλη στιγμή)... Πάλι νηστική με βλέπω απόψε εκτός κι αν ο Θεός μου στείλει καμιά μπριζόλα εξ' ουρανού και γίνει το θαύμα του 21ου αιώνα!!

Πού είσαι Ηρακλειάκι με τα everest τα πιτόγυρα και όλα τα συναφή ή έστω τα μακαρόνια σου?
Αργούν οι μέρες που θα ξαναγυρίσω κοντά σου for evah.
Επίσης κάνει και βαρεμάρα.
Έχω πήξει κυριολεκτικά εδώ, όλες τις μέρες δε βρίσκω τίποτα ενδιαφέρον να κάνω και απορώ γιατί ακόμα κάθομαι και το σκέφτομαι ενώ το Ηράκλειο είναι μια ώρα διαδρομή. Μάλλον το οικονομικό θα φταίει και μένω εγκλωβισμένη στα όρια του νομού μου...

Ούτε για μπάνια δεν πάω μες στο κατακαλόκαιρο και την κωλοζέστη, γιατί πέφτει μακριά η "καλή" παραλία και ξυπνάω και μεσημέρι (το απόγευμα πού όρεξη για μπάνιο, άσε που δε μαυρίζω κιόλας).
Και τα βράδια πάλι τίποτα το ιδιαίτερο. Έχω καιρό να περάσω πολύ καλά, αν εξαιρέσω την Παρασκευή που τη βγάλαμε με κρέπες και τούρτα και πολλές πολλές επαγγελματικές(!!!) φωτογραφίες τραβηγμένες από τα χεράκια μου. Κατά τ' άλλα τίποτα. Απλά περιμένω "υπομονετικά" να περάσουν οι μέρες να γυρίσω πίσω.

Εντωμεταξύ με έχει πιάσει το κλασσικό κάψιμο του κομπιουτερά, μόνο που συνήθως με έπιανε χειμώνα (και αν! γιατί το χειμώνα μια χαρά έβγαινα στο Ηράκλειο). Νομίζω ότι η κατάσταση είναι σοβαρή. Έχω λιώσει στο Southpark μιλάμε! Δεν το περίμενα τέτιο κόλλημα, αφού στην αρχή δε μου άρεσε και τόσο. Κι όμως από τότε που ήρθα έχω δει 3 σεζόν. Κάθε μέρα 2-3 επεισόδια τουλάχιστον (κάποιες μέρες σπάω το ρεκόρ των 5 ή 6)! Έχω κολλήσει και με μερικά τραγούδια τους, όπως αυτό και αυτό. Γλυκούλης δεν είναι ο Butters?
Αν και δεν ξέρω για πόσο καιρό θα αντέξω, δε γίνεται να λιώνει κανείς έτσι όλο το καλοκαίρι!!

(Και Futurama βλέπω αλλά μόνο μια φορά τη βδομάδα γιατί βγαίνουν τα νέα επεισόδια τώρα, τα ξαναείπαμε σε άλλο ποστ.)

Πρέπει να βρώ κάτι να κάνω να περνάει η ώρα μου.
Να αρχίσω μήπως διάβασμα? Βαριέμαι!
Να βγαίνω μήπως μόνη μου για καμιά βόλτα? Ούτε αυτό γίνεται, γιατί δε μένω κέντρο!
Τι απάθεια είναι αυτή πια? Βαρέθηκα τον ίδιο μου τον εαυτό να κάνει έτσι.
Νομίζω πρέπει να πάρω δραστικά μέτρα.
Μάλλον φταίω εγώ για αυτήν την κατάσταση, που κάθομαι όλη μέρα και δεν κάνω τίποτα. Πρέπει να το αποφασίσω και να σηκωθώ απ' το ρημαδοκαναπέ να ξεσκουριάσω λίγο!

Τις προάλλες την είπα στην κολλητή μου. Μα δεν άντεξα! Τόσο καιρό (χρόόόνια) με γράφει και βγαίνει σπάνια και μάλιστα βρίσκει και ηλίθιες δικαιολογίες, δε μπόρεσα να μην της τα πω, ηλίθια δεν είμαι ούτε κουτόχορτο τρώω. Φιλίες Δημοτικού σου λέει μετά...
Έχει πιάσει και τη μάνα μου μια υστερία από το μεσημέρι. Καθόλου παράξενο βέβαια, αλλά εντείνει πολύ τις τάσεις  φυγής μου. Δεν την αντέχω.
Και αυτή τη στιγμή θέλω τόσο πολύ να φάω. Αλλά δε θα υποκύψω, άστην να φωνάζει και να τα ακούει μόνη της. Θα φύγω, δε θα φύγω? Ιδέα δε θα έχουν που είμαι, τι κάνω, με ποιούς βγαίνω και  τι τρώω! Θα φύγω και θα ζω ασκητική ζωή τρώγωντας μακαρόνια.

Το βράδυ που θα κοιμηθούν όλοι θα φάω cornflakes με γάλα. Και μετά θα πλύνω και το μπολ, για να μην το καταλάβουν. Δε θα περάσει. Έχω πείσμα εγώ...
Καλά τώρα πείτε ότι θέλετε "δεν είσαι μωρό ουτε έφηβη να κάνεις τέτια πείσματα έλεος".
Δε με νιάζει, that's me!


//posted by hungry Katerina

η της περιόδου μπουρδολογία...

 Πρώτη μέρα περιόδου
 

Πές μου καλέ μου "Θεούλη" γιατί μας βασανίζεις έτσι ;!
Ξέρω, ξέρω:
"...Μην παραπονιέσαι: είναι το θαύμα που μας επιτρέπει να δημιουργήσουμε ζωή. Και είναι αυτό που μας κάνει γυναίκες... Η περιόδος...."
 Αλλά άαααλλο τρόπο δεν είχες; Εσύ ο παντοδύναμος δεν είχες κανένα άλλο τρόπο που δε θα πονούσαμε και δε χαλούσε κι η ρημάδα η διάθεση μας;;;

Καλοκαιριάτικο και με 'χει πιασει πάλι η μανία της περιόδου. Να μη μπορώ να πάω θάλασσα... να κάθομαι μέσα μεσημεριάτικο, να μην έχω όρεξη για τίποτα, να μιζεριάζω κανονικότατα. Ακόμα και τηλεόραση είδα! Αμε!

Ξάπλωσα στον καναπέ και κοιτούσα την τηλεόραση λές και δεν την είχα προσέξει ξανά ποτέ μου! Μου φαινότανε, λέει , πιο μεγάλη, πιο ωραία...
εε ρε τι περνάω! Βέβαια ούτε που θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά που έκατσα μπροστά στο μάυρο κουτί για ώρα. Και δε μου φτάνε αυτό αλλά είχε και στην Nετ το 'Μενουμε Ελλαδα' και καθόμουνα και έβλεπα τις παραλίες με το κόσμο γεμάτες και γω...απλά να γεμίζω τον καναπέ μου!

-->[Αα, και τώρα που το θυμήθηκα ρε Κατερίνα τι σκατά Κρητικές είμαστε; Tις ωραιότερες παραλίες δε ξέρουμε! Πφ ξενέρωσα όταν τα έβλεπα! Τι Μπάλος στα Χανιά, τι Πρέβελη στο Ρέθυμνο (καλά αυτήν την ήξερα...αλλά μέσα απο φωτό μονάχα!:p) άσε άσε μαγεία σε λέω! Kι εμείς να τη βγάζουμε συνέχεια στα ίδια και στα ίδια μέρη. Η μόνη λύση που βλέπω είναι να τα φτιάξουμε με κανένα ξεναγό μπας και ανακαλύψουμε νέα μέρη και ξεκουνήσουμε καθόλου. Να μας παίρνει να μας ξεναγεί σ άγνωστα μονοπάτια...! Άααντε ξεκίνα να βρείς κανένα! :P ]

Μιάς και είπα όμως για το Μένουμε Ελλάδα.
Πω και τι δε θα εδινα να είχα μια τέτοια δουλειά! ( Συν ένας λόγος που ξενέρωσα τη ζωη μου το μεσημέρι ) Να με πληρώνουνε να ταξιδεύω! Πωωωω! Να ταξιδεύω με μια κάμερα στο χέρι, να πηγαίνω σ' άγνωστους τόπους οπουδήποτε στον κόσμο, να γνωρίζω ξένους ανθρώπους, να μαθαίνω πώς ζούνε, να τους ζηλεύω, να 'χω να λέω γι' αυτούς και στα εγγόνια μου (που λέμε), να τους θυμάμαι μια ζωή...
Πραγματικά είναι ότι ονειρεύομαι. Αχ αχ αχ!
Αλλα αστ' αφήσω αυτα!

Δύσκολες αποφάσεις!

Γαμώ!
Τι φταίει που είμαι αναποφάσιστη λοιπόν? Το ζώδιο? Ο ωροσκόπος?
Ο Ήλιος στον Κρόνο?
Φταίει που όταν γεννήθηκα είχε έκλειψη Ηλίου και Σελήνης μαζί?
Δεν ξέρω τι φταίει, πάντως ούτε μια γαμημένη μικρή απόφαση δε μπορώ να πάρω!
Όπως πχ να γυρίσω πίσω Ρεθ ή όχι? Λέέέμε τώρα! (Ξέχασα να πω ότι ήρθα για 3 μέρες Ηράκλειο που απ' ότι φαίνεται θα γίνουν 13 χωρίς να το καταλάβω και είναι και γαμώ!)

Σήμερα (πριν από 2 ώρες και κάτι βασικά) πήγα ξανά σε club. Και προχθές πήγα. Μετά από 2+ μήνες χαβαλεδιάσματος στη Guernica πάτησα το πόδι μου σε "κυριλέ" μαγαζιά και μάλιστα φορώντας πρόχειρα ρούχα! Τραγικό? Στα @@ μου... :) Είχε όμως γέλιο...

Να δω πόσες μέρες θα κάτσω ακόμα. Δεν έχω πολλά ρούχα, έχω όμως ένα ολόκληρο κουτί απορρυπαντικό για να πλύνω αυτά που έχω στο χέρι.
Βαριέμαι να πάω Ρεθ... Δεν έχω τίποτα να κάνω εκεί!
Μια χαρά είναι κι εδώ. Και θα μου λείψουν και όλοι αν φύγω.

Σε λιγότερο από μήνα θα είμαστε όλοι πίσω.
Κι όμως το νιώθω τώρα ότι κάποια πράγματα θα αλλάξουν. Ελπίζω προς το καλύτερο τελικά.
Γιατί τις μεγάλες (και κακές) αλλαγές δεν τις μπορώ.
Πέρασε το 1ο έτος και δεν το καταλάβαμε καν.
Έγιναν τόσα πράγματα, γνώρισα τόσο κόσμο! Και έχω αλλάξει ήδη γνώμες για διάφορα άτομα. Εκπλήσσομαι και η ίδια, τα πάντα ήταν στάσιμα στο Ρεθ, εδώ όλα αλλάζουν τόσο γρήγορα. Και δε θέλω. Βγαίνει στην επιφάνεια ο χαρακτήρας του καθένα.
Καταλαβαίνω πλέον τι ενοχλεί τους περισσότερους, τι τους αρέσει, τι τους κάνει χαρούμενους.
Ελπίζω ο δικός μου χαρακτήρας να μη φαίνεται αρνητικός στους άλλους, αν και μάλλον έτσι είναι, δεν ξέρω! Βασικά θα φταίει ο Ερμής παιδιά, δεν είμαι εγώ στραβή αλλά το σύμπαν!

Για το επόμενο 6μηνο πρέπει να πάρω κάποιες αποφάσεις (σαν τις New Year's Resolutions που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοι).
Θα παρακολουθώ όόόλες τις διαλέξεις, τουλάχιστον για 2 βδομάδες.
Θα διαβάζω. Ναι ναι ναι.
Θα βγαίνω με την κάθε ευκαιρία, όπως κάνω και τώρα.
Δε θα μιζεριάζω. Δε θα ξενερώνω.
Θα κάνω υπομονή. Πολλή υπομονή. Γιατί έτσι πρέπει.

Μέχρι τότε... Let's enjoy summer in Greece Crete! Γιατί πουθενά αλλού δε μας βλέπω να πηγαίνουμε πάλι...
Αλλά καλά είναι μωρέ...

: Στο δρόμο όταν βγαίνεις, την Αθήνα το Ηράκλειο ξετρελαίνεις, βουίζει η Κυψέλη, κοκκινίζει και σε θέλει!



//posted by Katerina

This Aint The Same Town

Τι σόι μαζοχισμός είναι αυτό που περνάω; Πάλι ξημερώματα και τώρα μου 'ρθε η όρεξη για γράψιμο. Μέρες τώρα έχω κάνει τη νύχτα μέρα και το αντίστροφο. Κοιμάμαι 5-6 το πρωι και ξυπνάω... για μεσημεριανό. Οk κι άλλα καλοκαίρια κοιμόμουνα πολύ αλλά φέτος έχει παραγίνει μου φαίνεται. Το φοιτητηλίκι φταίει;;; Δεν ξέρω... Δεν το ελέγχω όμως πλέον  κι αγριεύομαι...

Μετράω την ώρα ανάλογα με πόσοι είναι συνεδεμένοι στο μσν. Κι όταν πια δε μείνει κανείς ονλαιν, τότε το παίρνω απόφαση για τη μεγάλη βουτιά στο κρεβατάκι μου.
Σκεφτόμουνα σήμερα πώς αλλάζει στα μάτιά σου η πόλη σου ανάλογα με το ποιούς είσαι παρέα. Είναι μαγικό αλλά και παράξενο. Δεν είναι οτι περνάω καλυτερα με τους μεν ή τους δε. Άλλωστε δε συγκρίνω καν... Άλλο με τα παιδιά απ' τη σχολή που γνωριζόμαστε κάτι μήνες μονάχα -παρ' όλα αυτά περνάμε τέλεια- κι άλλο με τους φίλους μου απ' το σχολείο -που γνωριζόμαστε τόσα χρόνια οι περισσότεροι. Δε βάζω στη ζυγαριά τις δυο παρέες. Είναι διαφορετικές. Λίγα κοινά πράγματα κάνω και με τις δυο παρέες.
Κι όμως σήμερα αντιλήφθηκα ότι στην ίδια πόλη που μεγάλωσα και ζούσα τόσα χρόνια...ζούσα και τους τελεύταιους 10 μήνες. Φαινόταν τόσο αλλοιώτικη όλο αυτόν τον καιρό... Ένιωθα να μην με πειράζει και τόσο που δεν έφυγα απ' την πόλη για να ζήσω την 'ονειρεμένη' για πολλούς φοιτητική ζωη χωρίς γονείς και δεσμεύσεις. Εδώ που τα λέμε όμως, πέρα απ' τη γκρίνια που τους βγάζω πολλές φορές, οι γονείς μου ποτέ δεν ήταν καταπιεστικοί. Ούτε γκρίνιες για τί ώρες γυρνάω κτλ ούτε τίποτα... Τα κλασσικά μόνο των γονιών του στίλ να ξέρουμε με ποιούς κάνεις παρέα πάνω-κάτω, να τρώς (εε ρε κόλλημα που έχει φάει η μάνα μου τελευταία... λες και είμαι κάνα ανορεξικό ας πούμε!), να ντύνεσαι (!!!), και να προσέχεις (ωω ναι! αυτό δεν το γλυτώνω ποτέ!). Τίποτα τρέλο όμως, κι γι' αυτό νιώθω ελεύθερη!
Πολλοί λένε πως φοιτητική ζωή δέ ζείς αν μείνεις στην πόλη σου. Μιλάνε για τις καταπιέσεις που δέχεσαι απο γονείς κτλ κτλ. Μόνο που εγώ δεν ένιωθα ποτέ καταπίεση απ' τους γονείς μου. Απ' τον ίδιο μου τον εαυτό ναί... απ΄τους γονείς μου ποτέ ή τουλάχιστον σπάνια. Μόνη μου καταπίεζα -και καταπιέζω ακόμα εδώ που τα λέμε- τον εαυτό μου, δε χρειάζομαι, λοιπόν, άλλον γι' αυτόν τον ρόλο. Προσπαθώ να ΜΕ αλλάξω, αλλά ακόμη αδυνατώ...
Να αλλάξω τις περιόδους αυτές που με πιάνει δηλαδή, γιατί πάλι καλά δεν είναι μόνιμο φαινόμενο. Όμως ακόμη κι έτσι... επιδέχεται αλλαγής και μάλιστα άμεσης και δραστικής!
γιατί... με έχω βρεί και με χάνω!



Και το τραγούδι του τίτλου...



//posted by Irini  (ξημέρωσε :/)

Ήρθε η ώρα...

...για να πάμε πίσω.
Βέβαια. Είναι ώρα μας νομίζω. Ή μάλλον δική μου ώρα μιας και εγώ είμαι από Ρέθ...
Σήμερα ξενέρωσα (πάάάλι ρε Κατερίνα???).
Ε ναι τι να κάνω. Δε φταίω εγώ αλλά αυτά τα γ...α χρόνια του Δημοτικού, με τους σιχαμένους δασκάλους και τους βλαμμένους συμμαθητές που με ακολούθησαν οι περισσότεροι (δυστυχώς) μέχρι το Λύκειο.
Εκδικητικά άτομα. Δεν προλαβαίνεις να πεις κάτι και έχουν έτοιμη μια απάντηση ΝΑ, λες και την κρατούσαν χρόνια για καβάτζα. Anyway, ξενέρα είναι θα περάσει. Έτσι γίνεται πάντα άλλωστε.

Λοιπόόόν, κάθομαι εδώ που λέτε και απολαμβάνω τις τελευταίες μέρες στο Ηράκλειο.
Μα θα ξαναγυρίσω, that's a promise! Να φοβάστε λοιπόν!
Πρέπει να γυρίσω Ρέθ. Έχουν πάει τα κορίτσια. Εντάξει το ξέρω ότι θα βαρεθώ και εκεί μέσα σε 3 μέρες, αλλά πρέπει να πάω έστω κι αν γυρίσω σύντομα.

Πεινάάάάω! Ειρήνη μ' ακούς? Πεινάω σου λέω. Φέρε μου ένα μπριζολάκι απ' αυτά που φτιάχνει η μαμά σου!!! Please! Φύγε από το βρωμο Envy και έλα εδώ να με ταϊσεις! Έλα αφού ξέρω δε σ' αρέσει να clubbάρεις.
Βαριέμαι πάλι να βγω έξω να φάω. Βαριέμαι ακόμα και να παραγγείλω. Πώς περνάει αυτή η πείνα πια?

Είναι και τα 2 τελευταία επεισόδια Futurama που ακόμα να τα δω. Ολόκληρο ποστ και ακόμα να τα δω.
Άπιστη Futurama fan που είμαι...
Θα τα δω όμως. Απόψε. Όταν αποφασίσω να αφήσω αυτό το ελεεινό spam στο msn που με έχει φάει.

Έγραψα λοιπόν αυτά που σκέφτομαι τώρα. Είπα να ποστάρω και εγώ τίποτα μιας και ξεκίνησε το μήνα η Ειρήνη. Νομίζω είναι κόπια του δικού σου ποστ Ειρήνη! Συγνώμη...
Ααα, τόσες σκέψεις. Θα τρελαθώ! Θα πηδηχτώ απ' το γαμάτο παράθυρο (αυτό το που λέει η Ειρήνη, που χωρίζει το υπνοδωμάτιο από το υπόλοιπο σπίτι).

Song of the moment : Reamonn-Supergirl

//posted by Katerina

Wtf!

Έχει πάει 5.30 και είμαστε ακόμη σπίτι σου...
Ο στόχος? 7.30 !
Δύο ώρες μόνοοοοοο...
Ακόμη δε μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει να πάρουμε το πρώτο λεωφορείο... :/
Αλλα δε νομίζω να έχει καμία σημασία πια. Για ένα περίεργο λόγο...ακόμα να νυστάξω! Έχετε ξαπλώσει μέσα... κι εγώ εδώ έχω κολλήσει ακόμα στο λαπτοπ. Διαβάζω διάφορα blog απλα για να κάνω κάτι και να περάσει η ωρά. Γαμώτο όσο πάει, περνάει ολοένα πιο αργά.
Ξαφνικά ησυχία...
Ακούγεται μονάχα η μουσική που παίζει σιγανά...
Πόση ώρα κάθομαι έτσι... μπα δεν είναι πολύ, κι όμως νιώθω οτι εχουνε περασει ώρες. Ίσως επειδή έχω πνιγεί στις σκέψεις μου.
Ο άλλος πετάγεται σα τη πορδη απ το παράθυρο και ρωτά τi ώρα έχει παει.... Τρωω τα ποπ κόρν του που εχουν απομείνει...τι να πεις!
Μαλακα σου χω πει, ποσο γουστάρω αυτο το παράθυρο?! Τα σπάει!Μάλλον καλύτερα ta cpaei riiiiiii! Ετσι για να μαστε και στο πνευμα της εποχής.( :(((((  )
Ξαφνικα σου ρχεται και σενα η ιδεα για το Ρεθ... εε ξέρεις αδυνατώ να αποφασίσω αν έρθω στις 6 παρά(πλεον) τα ξημερωματα. Κι αυριο μέρα είναι. Ξαναπέφτεις...
Το βλέπω να ρχεται και φέτος το μαρτύριο. Καλοκαίρι δίχως διακοπές! Ντάξει δε λέω μια χαρα περνάμε κι εδω, αλλα οπως και να το κάνεις...μια βδομαδούλα σ' αλλα μέρη είναι οτι πρέπει. No money no travelling.  Και καλοκαίρι χωρίς ταξιδάκια... δεν μετραει για καλοκαίρι. Ίσως βολευτούμε για εδω κοντά. Κατι είναι κι αυτο.
Πήγε έξι.
Ξέρεις κατι?
Βαρέθηκα.
Πέφτω για ύπνο.
Τι στο καλο, παλι τις μαλακιες που λεει ο Μ θα κανουμε?Ε ποτε!
Η ουσια του πόστ...μηδενική. Ίσως το κάνω ενοχικά...Σαν πολύ δε το αμελήσαμε?
Καλημέρα...
τα λέμε αυριο (το απογευμα ;)  )
xxx

//posted by sleepy Irini