Ασφυξιογόνος μάσκα

Θυμάμαι ακόμη τον εαυτό μου εκείνες τις μέρες που ακολούθησαν τις δημοτικές εκλογές του 2007. Γύρω στα δεκα-πέντε στα δεκα-έξι κι είχα φάει το πρώτο μου (γερό) χαστούκι: η συνειδητοποιήση του ότι κανείς δεν ψηφίζει παρα μονάχα για το προσωπικό -και μόνον- συμφέρον του. Το συμφέρον μας πάνω απ' όλα! Τι κι αν όλοι έβριζαν εν χωρώ τον (μέχρι τότε) δήμαρχο, δηλώνοντας μάλιστα σε κάθε ευκαιρία "να ξεβρωμίσει ο τόπος απ' τους κλέφτες" ήταν οι ίδιοι που την ημέρα των εκλογών τον ψήφισαν - τον στήριξαν - τον έβγαλαν για τρίτη συνεχόμενη φορά... γιατί πολύ απλά "η βρωμιά" προσφέρει 6μηνες δουλίτσες στους δήμους. Γιατί είναι η εύκολη λύση για όταν αργότερα "χρειαστούμε κάτι".
Η απόλυτη υποκρισία και δηθενιά μπροστά στα μάτια σου.
Ασφυξία. Απογοήτευση. Αηδία. Αναγούλα.


Η πρώτη τάση φυγής ήταν γεγονός.
Το εξωτερικό μου φάνταζε σαν ...σωτηρία! Μακριά, πολύ μακριά απο τις απαρχαιωμένες, συντηρητικές συνειδήσεις που χαρακτηρίζουν -δυστυχώς- την ελληνική κοινωνία του σήμερα.


Έκτοτε έστρωσα.
Μάλλον καλύτερα...συνήθισα. Συνήθισα να ζώ με τη γνώμη του 3-5%. Συνήθισα να μη συμφωνώ, να διαφωνώ πλήρως-καθέτως κι οριζοντίως. Εκείνη η πρώτη "δυσπεψία" είχε μείνει πια στο παρελθόν. Το στομάχι σκλήρηνε. Κι ήρθε ο Δεκέμβρης του '08 σε συνδυασμό με τις πανελλήνιες να φέρει το τελευταίο σφύξιμο.



Τα θυμήθηκα όλα αυτά...σχεδόν 4-5 χρόνια μετά, με αφορμή το ταξίδι μου στην Ολλανδία. Mέχρι τότε τα βάζα με τη νοοτροπία του ελληνάρα με την αδιαφορία του και τον σταρχιδισμό του σε θέματα τόσο πολιτικά όσο και κοινωνικά.

Η ημέρα στη Χάγη ήταν καρμπόν με τις ημέρες που σας περιέγραψα(όσον αφορά τα συναισθήματα μου). Ολλανδοί να παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως μέτρ των πάντων, διάφοροι γραβατομένοι μισθοφόροι, Εuropean Ηouses και λοιπές μαλακίες, συζητήσεις περι προτάσεων δήθεν ισότητας της ΕΕ, quiz που απευθυνόταν σε φοιτητές για να μετρηθεί ο μέσος ευρωπαικός παλμός των νέων και διάφορες άλλες σαχλαμπούρδες.
Και πάλι: Ασφυξία. Ανακάτεμα.

Ευτυχώς δεν κράτησε πολύ και η θάλασσα της Χάγης μας περίμενε. Δεν ξέρω γιατί με ενόχλησε τόσο πολύ. Ίσως γιατί περίμενα διαφορετική στάση κι απ' τους υπόλοιπους συμμετέχοντες (την ίδια με μένα;;) Ίσως γιατί περίμενα κάποιος απο τους Έλληνες(τουλάχιστον) να απαντήσει στις μαλακίες που λεγόντουσαν περι δανείων που μας χαρίζουνε, περι χρημάτων που χάνουνε για πάρτη μας, περι άνισων συνταξηδοτήσεων (50 στην Ελλάδα , 65 στη Γαλλία). Ίσως γιατί περίμενα τουλάχιστον οι Ευρωπαίοι να είναι πιο ενημερωμένοι απ' ότι εμείς...που πιστεούμε ακόμα(;) ότι παπαρδέλα πετάξει ο Γιωργάκης ή ο Αντωνάκης κτλ κτλ. Ίσως γιατί πίστευα ότι μόνο εμείς έχουμε απομείνει στο καζάνι της παραπληροφόρησης, της προπαγάνδας, του τυφλού παπαγαλισμού για ο,τιδήποτε ακούσει τ' αυτάκι μας.
Ίσως πάλι γιατί θα περίμενα απο 'μένα να αντιδράσω...
Κι δεν το έκανα...


Υ.Γ.  Παρόλο την ημέρα στη Χάγη, πέρασα κα-τα-πλη-κτι-κά στην Ολλανδία. Σας της συνιστώ ανεπιφύλακτα. Παραμένει ακόμη τόσο αγαπημένη όσο μου ήταν κι πρίν την επισκεπτώ. Κι σίγουρα θα είναι στη λίστα των top3 προορισμών μετανάστευσης που -σίγουρα πιά- θα πρέπει να προετοιμάζουμε.

Υ.Γ2. Παίζει να 'ναι η μοναδική εξεταστική που ποστάρουμε στο blog θέμα άσχετο με αυτήν,του στύλ: "Βαριέμαι που ζώ... δια..βά..ζω ...τρώω... κοιμάμαι... διαβάα... ...βαριέμαιιιιιιιιιι". Πραγματικά απορώ. Κι όχι μη βιαστείτε να κρίνετε... εμείς τουλάχιστον έχουμε ακόμη εξεταστική.


//posted by: weez