Ζητούνται χορηγοί για τη μεταφορά δύο αγανακτισμένων φοιτητριών στην Αθήνα, με όλα τα έξοδα πληρωμένα (εισιτήρια, φαγητό, διαμονή, σουβενιρ, παπούτσια, ρούχα, ιστορίες, φασαρίες).
Επίσης ζητείται χορηγός (μπορεί να έιναι κ ο ίδιος με πριν αν το επιθυμήσει) για αγορά εισιτηρίων για το Ejekt Festival, και συγκεκριμένα τη συναυλία του Moby (για την Amy χεστήκαμε). Τα εισιτήρια κοστίζουν 50 ευρώ το άτομο. Η συναυλία θα πραγματoποιηθεί στις 22 Ιουνίου.
Θα έχουμε τελειώσει και εξεταστική ρε παιδιά, ακόμα το σκέφτεστε; Προσφορές και δωρεές δεκτές στα σχόλια.
Ευχαριστώ προκαταβολικά,
Ζέτα
ΥΓ. Να και ένα τραγούδι του Moby για να σας πείσει
Τρίτη 31 Μαΐου 2011
Σάββατο 14 Μαΐου 2011
Παρασκευή και 13 ρε!
Οι φίλοι με ρωτάν γιατί δε γράφω. Άλλοτε παραπονιούνται πως (τους) γράφω...
Μα δεν ξέρουν πως μου τέλειωσαν οι λέξεις; Το ξέρουν...και με γράφουν.
Τώρα που οι λέξεις εγυρίσαν, καιρός είναι να τους γράψω!
(έλα να ακούω παλαμάκια για τη ρίμα (αλα weez)! έτσιιιι! )
Που λέτε παίδες το blog δεν είναι παρατημένο. Κάθε άλλο. Μόνο που οι ιδέες στέρεψαν. Οι εργασίες πλήθυναν και το γράψιμο μας άφησε για άλλες πολιτείες. Αλλα κι αυτά έχουν τον τελειωμό τους. So we are back! (εχεστήκατε; καλααααααά!)
Ήρθα να σας πώ τα νέα μου και να φύγω (αν έχεις αγρυπνίες διάβασε το απο κάτω...όφου απαιτήσεις!)
Θυμάστε ετούτο εδώ; Και βέβαια το θυμάστε! (λέμε τώρα)
Έχω λοιπόν να σας ανακοινώσω οτι σήμερα Παρασκευή και 13 η μέρα του γκαντέμη, εγώ η weez η (άλλοτε) γκαντέμισσα επληροφορήθη με χαρά οτι το όνειρο εκείνης της αναρτήσεως θα πραγματοποιηθεί ο-φέτος!
(και τώρα αρχίζουν τα αναφωνητά...)
HELL YAAAAAA!!!!!
NAI ΜΩΡΗ ΠΑΝΑΘΑ!!! (Άσχετο αλλα παντού κολλάει! )
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ! !
ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙΙΙΙΙ...ORANJE! ! !
PS. Παρακαλούνται οι μαυρόγατες να αποχωρήσουν απο το blog! Ευχαριστωωωωω!
PS.2. Προς πας κακεντρεχή (και μαυρόγατα) που είναι έτοιμος να με επανεφέρει στη χώρα που οι μάσκες έπεσαν(που λέει κι ο πιτσιρίκος) :
//weez
Μα δεν ξέρουν πως μου τέλειωσαν οι λέξεις; Το ξέρουν...και με γράφουν.
Τώρα που οι λέξεις εγυρίσαν, καιρός είναι να τους γράψω!
(έλα να ακούω παλαμάκια για τη ρίμα (αλα weez)! έτσιιιι! )
Που λέτε παίδες το blog δεν είναι παρατημένο. Κάθε άλλο. Μόνο που οι ιδέες στέρεψαν. Οι εργασίες πλήθυναν και το γράψιμο μας άφησε για άλλες πολιτείες. Αλλα κι αυτά έχουν τον τελειωμό τους. So we are back! (εχεστήκατε; καλααααααά!)
Ήρθα να σας πώ τα νέα μου και να φύγω (αν έχεις αγρυπνίες διάβασε το απο κάτω...όφου απαιτήσεις!)
Θυμάστε ετούτο εδώ; Και βέβαια το θυμάστε! (λέμε τώρα)
Έχω λοιπόν να σας ανακοινώσω οτι σήμερα Παρασκευή και 13 η μέρα του γκαντέμη, εγώ η weez η (άλλοτε) γκαντέμισσα επληροφορήθη με χαρά οτι το όνειρο εκείνης της αναρτήσεως θα πραγματοποιηθεί ο-φέτος!
(και τώρα αρχίζουν τα αναφωνητά...)
HELL YAAAAAA!!!!!
NAI ΜΩΡΗ ΠΑΝΑΘΑ!!! (Άσχετο αλλα παντού κολλάει! )
ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! ! !
ΤΡΕΛΑΙΝΟΜΑΙΙΙΙΙ...ORANJE! ! !
PS. Παρακαλούνται οι μαυρόγατες να αποχωρήσουν απο το blog! Ευχαριστωωωωω!
PS.2. Προς πας κακεντρεχή (και μαυρόγατα) που είναι έτοιμος να με επανεφέρει στη χώρα που οι μάσκες έπεσαν(που λέει κι ο πιτσιρίκος) :
“Whereof one cannot speak, thereof one must be silent.” -- Ludwig Wittgenstein
//weez
Πέμπτη 28 Απριλίου 2011
psycho...τι;
Προειδοποίηση: Το παρακάτω είναι παλιό! Ακολουθεί "φρεσκαδούρα" !
Δεν άλλαξα , με ανακαλύπτω.
Ανακαλύπτω τον χαμένο μου εαυτό...
Δεν άλλαξα , απλά με βρίσκω.
Βρίσκω και πάλι εκείνη την πλευρά μου που τόσο καιρό έψαχνα...
Δεν άλλαξα , εσύ δεν με ήξερες.
Και τώρα συνηδητοποιώ πως... δεν μας ξέραμε.
Μιζέρια, μικροέπεια, εγωισμός, λάθος δρόμοι... Όλα ένα μπερδεμένο κουβάρι. Κι απ' την άλλη μερικές χαμένες ιδέες σε μια βυθισμένη Ατλαντίδα που παραμένει καλά κρυμμένη.
Το συναίσθημα του εξωγήινου...η διαφορετικότητα.
Υπάρχει πράγματι; Ή είναι μια φαντασίωση που καλύπτει την αδυναμία μας; Την αδυναμία να ζήσουμε; Ή μηπως την επικαλούμαστε γιατί νιώθουμε τόσο πια σπουδαίοι και γαμάτοι που δεν αφήνουμε χώρο για τους άλλους; Γιατί πιστεύουμε οτι αξίζουμε πολλά αλλά δεν μπορούμε όμως να δούμε πέρα απο τη μύτη μας, γιατί φανταζόμαστε πως είμαστε υπέροχοι και δεν δεχόμαστε σε καμία περίπτωση να μείνει απραγματοποιήτη η επιθυμία μας.
Μιζέρια!
Κι απ' την άλλη όμως ...αυτογνωσία.
Αυτογνωσία που ενθαρρύνει μια φιλοσοφία αδιαφορίας και ελαφρότητας στο διαφορετικό. Μια συνεχής φάση "να ζήσω τη στιγμή". Γιατί μπορείς να σε γνωρίζεις, να νιώθεις μοναδικός, διαφορετικός και ξεχωριστός απο τον κόσμο έξω απο τα όρια σου, αλλα τί αυτό σημαίνει και οτι μπορείς να ζήσεις χωρίς τους άλλους;;
Εξαρτάται απο τι πιστέυεις εσύ πως πρέπει να ζεις σε κάθε στιγμή και απο το ποιοί είναι οι άλλοι, κάθε στιγμή;;;;
Ένα μπέρδεμα! Ένα μπέρδεμα που μπορούμε μόνο εμείς οι ίδιοι να λύσουμε. Περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας αναζητώντας κάποιον να μας λέει τι είναι καλό και τι κακό. Αναζητάμε άλλους να μας κοιτάξουν για να δούν τους εαυτούς μας. Τους δικούς μας εαυτούς! Ψάχνουμε έξω, αυτό που στην πραγματικότητα ήταν πάντα μέσα μας.
Κι όμως, λένε ,δεν χρειάζεται παρά ενα εργαλείο για να σκάψεις στο σωστό σημείο για να βρείς... το χαμένο θυσαυρό.
Μάταιο το να ψάχνεις έξω.
Ο θησαυρός είναι δικός μας για πάντα... μιας και είναι μέσα μας.
(Το κλειδί που είναι; ΟΕΟ;)
//weez
Δεν άλλαξα , με ανακαλύπτω.
Ανακαλύπτω τον χαμένο μου εαυτό...
Δεν άλλαξα , απλά με βρίσκω.
Βρίσκω και πάλι εκείνη την πλευρά μου που τόσο καιρό έψαχνα...
Δεν άλλαξα , εσύ δεν με ήξερες.
Και τώρα συνηδητοποιώ πως... δεν μας ξέραμε.
Μιζέρια, μικροέπεια, εγωισμός, λάθος δρόμοι... Όλα ένα μπερδεμένο κουβάρι. Κι απ' την άλλη μερικές χαμένες ιδέες σε μια βυθισμένη Ατλαντίδα που παραμένει καλά κρυμμένη.
Το συναίσθημα του εξωγήινου...η διαφορετικότητα.
Υπάρχει πράγματι; Ή είναι μια φαντασίωση που καλύπτει την αδυναμία μας; Την αδυναμία να ζήσουμε; Ή μηπως την επικαλούμαστε γιατί νιώθουμε τόσο πια σπουδαίοι και γαμάτοι που δεν αφήνουμε χώρο για τους άλλους; Γιατί πιστεύουμε οτι αξίζουμε πολλά αλλά δεν μπορούμε όμως να δούμε πέρα απο τη μύτη μας, γιατί φανταζόμαστε πως είμαστε υπέροχοι και δεν δεχόμαστε σε καμία περίπτωση να μείνει απραγματοποιήτη η επιθυμία μας.
Μιζέρια!
Κι απ' την άλλη όμως ...αυτογνωσία.
Αυτογνωσία που ενθαρρύνει μια φιλοσοφία αδιαφορίας και ελαφρότητας στο διαφορετικό. Μια συνεχής φάση "να ζήσω τη στιγμή". Γιατί μπορείς να σε γνωρίζεις, να νιώθεις μοναδικός, διαφορετικός και ξεχωριστός απο τον κόσμο έξω απο τα όρια σου, αλλα τί αυτό σημαίνει και οτι μπορείς να ζήσεις χωρίς τους άλλους;;
Εξαρτάται απο τι πιστέυεις εσύ πως πρέπει να ζεις σε κάθε στιγμή και απο το ποιοί είναι οι άλλοι, κάθε στιγμή;;;;
Ένα μπέρδεμα! Ένα μπέρδεμα που μπορούμε μόνο εμείς οι ίδιοι να λύσουμε. Περνάμε μεγάλο μέρος της ζωής μας αναζητώντας κάποιον να μας λέει τι είναι καλό και τι κακό. Αναζητάμε άλλους να μας κοιτάξουν για να δούν τους εαυτούς μας. Τους δικούς μας εαυτούς! Ψάχνουμε έξω, αυτό που στην πραγματικότητα ήταν πάντα μέσα μας.
Κι όμως, λένε ,δεν χρειάζεται παρά ενα εργαλείο για να σκάψεις στο σωστό σημείο για να βρείς... το χαμένο θυσαυρό.
Μάταιο το να ψάχνεις έξω.
Ο θησαυρός είναι δικός μας για πάντα... μιας και είναι μέσα μας.
(Το κλειδί που είναι; ΟΕΟ;)
//weez
Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011
Αράχνες πιάσαμε!
Τι γίνεται εδώ;
Καιρό έχει να πατήσει άνθρωπος.
Θέλει σκούπισμα το μπλογκ!
Weez, για ανέλαβε σε παρακαλώ, που οδεύει η μοίρα του alterMode;
Που θα οδηγηθεί το άμοιρο τούτο μπλογκ;
Εεε;;;;
//posted by Zeta
Καιρό έχει να πατήσει άνθρωπος.
Θέλει σκούπισμα το μπλογκ!
Weez, για ανέλαβε σε παρακαλώ, που οδεύει η μοίρα του alterMode;
Που θα οδηγηθεί το άμοιρο τούτο μπλογκ;
Εεε;;;;
//posted by Zeta
Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011
Concentration zero!
Hello dear followers (1110 τον αριθμό)!
Μιας και είχα καιρό και εγώ να ποστάρω είπα να ακολουθήσω το παράδειγμα της Weez, να κάνω ένα ποστ στα γρήγορα.
Εξεταστική is on the way, μεθαύριο συγκεκριμένα και αν και θα έπρεπε να τρέχω και να μη φτάνω, κάθομαι εδώ, μπαίνω κλεφτά στο facebook (μην το πείτε πουθενά) και χαζέυω από δω και από κει.
Το μυαλό μου τρέχει αλλού, τα exceptions μου φαίνονται βαρετά (με το ζόρι τέλειωσα το κεφάλαιο) και ακούω διάφορα τραγούδια σε ρεμιξ με το στομάχι μου που γουργουρίζει.
Από τώρα σκέφτομαι τις μέρες που έρχονται μετα την εξεταστική και δε μπορώ να συγκεντρωθώ με τίποτα.
Εεε κι αυτοί 2 μαθήματα σε 2 μέρες συνεχόμενες , τι είμαστε κι εμείς!!
Τα φιΛιά μου,
Ζέτα
ps. Και ένα τραγούδι έτσι για να μην ξεχνιόμαστε
Το νέο single των Beady Eye (πρώην Oasis), The Roller!
Έτσι επειδή το έχω σπαμμάρει παντού, ας το σπαμμάρω και εδώ!
//posted by Zeta
Μιας και είχα καιρό και εγώ να ποστάρω είπα να ακολουθήσω το παράδειγμα της Weez, να κάνω ένα ποστ στα γρήγορα.
Εξεταστική is on the way, μεθαύριο συγκεκριμένα και αν και θα έπρεπε να τρέχω και να μη φτάνω, κάθομαι εδώ, μπαίνω κλεφτά στο facebook (μην το πείτε πουθενά) και χαζέυω από δω και από κει.
Το μυαλό μου τρέχει αλλού, τα exceptions μου φαίνονται βαρετά (με το ζόρι τέλειωσα το κεφάλαιο) και ακούω διάφορα τραγούδια σε ρεμιξ με το στομάχι μου που γουργουρίζει.
Από τώρα σκέφτομαι τις μέρες που έρχονται μετα την εξεταστική και δε μπορώ να συγκεντρωθώ με τίποτα.
- Ψώνια (εκπτώσειιιις)
- Εκδρομή εκτός Κρήτης (επιτέλους μετά από καιρό, από την εκδρομή του Λυκείου είχα να ταξιδέψω μακριά)
- Maraveyas Ilegal στο Ηράκλειο, μετά από ακυρωμένη συναυλία (ελπίζω να μην ακυρωθεί ξανα)
- Βόλτες, καφέδες, σινεμά που μου έχουν λείψει πάρα πολύ
- Minoistas, η νέα οργάνωση στο Ηράκλειο στα βήματα των atenistas (weez, το ποστ δικό σου)
Εεε κι αυτοί 2 μαθήματα σε 2 μέρες συνεχόμενες , τι είμαστε κι εμείς!!
Τα φιΛιά μου,
Ζέτα
ps. Και ένα τραγούδι έτσι για να μην ξεχνιόμαστε
Το νέο single των Beady Eye (πρώην Oasis), The Roller!
Έτσι επειδή το έχω σπαμμάρει παντού, ας το σπαμμάρω και εδώ!
//posted by Zeta
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)